MEMİK DEDE YETİŞ

Bundan birkaç yıl evvel yayınlanan bir dizi vardı: “YABANCI DAMAT”. Bu dizinin en sevdiğim karakteri Memik Dedeydi. Tabi bu Memik Dede tarihimizdeki Memik Dededen çok farklı; fakat tarihini bilmeyen, okumayan bir millet olduğumuz için bu Memik Dedeye seslenmeye karar verdim.

Paylaşılamayan bir milletiz, paylaşılamayan bir tarihe ve topraklara sahibiz, paylaşılamayan kültürümüz ve dilimiz var, biliyorum. Onun için yıllardır bizi karalamaya çalışıyorlar, tarihimize dil uzatmaya çalışıyorlar. Bizim olan kültürümüzü, milli olan değerlerimizi kendilerininmiş gibi ispat etmeye çalışıyorlar. Neden bahsettiğimi hemen söyleyeyim. Baklavayı yıllardır Kıbrıs’ta Rumlar, Türkiye’de de Yunanlılar sahiplenmeye çalıştı. Baklava bizimdir, diye bütün dünyaya duyurmaya çalıştılar. Tabi Memik Dede buna izin verir mi? Geçti Gaziantep’in Demokrasi Meydanı’na. Bir elinde oklavası bir elinde hamuru: “gelin şu hamuru açın da göreyim…” dedi. Tabi ki ne gelen oldu ne giden. Çünkü onlar o oklavanın bile ne işe yaradığını bilmiyorlardı.

Gelelim bugüne, yine Yunanlılar, tutturmuşlar Anıtkabir’in Atina’daki Akropolis’ine benzediğini, ondan esinlenerek yapıldığını bağırıp duruyorlar. Ya kardeşim, biz demiyor muyuz: Bu ülke toprakları bin bir medeniyete ev sahipliği etmiş, bütün dünyaya kapılarını açmış bir kültür diyarı diye. Bu konuyla ilgili birçok araştırma yaptım. Hatta bu konuyu alanın uzmanı olan Lisedeki Resim Öğretmenim Hacı Mehmet Balcı’ya da sordum. Bütün bunlardan çıkardığım sonuçları sizlerle paylaşayım:

Anıtkabir: Milli bir anıt mezardır. Milli diyorum; başta Atamızın yeri, şahdamarımızın attığı yerdir. Onu bekleyen 24 Arslan, 24 Oğuz Boyunu temsil etmektedir. Arslanların çift olması, birlik ve bütünlüğü; yatar pozisyonda oluşları da barışseverliği anlatmalarıdır. Bu hiçbir anıtmezar örneklerinde yoktur. En önemlisi de bu anıt mezarın yapımı için yarışma düzenlenmesi ve bu yarışmaya birçok ülkeden yabancı mimarların katılmış olmasıdır. Fakat bütün bunlara rağmen yine TÜRK’LERİN kazanmış olmasıdır. Ordinaryüs Prof. Emin Onat ve Orhan Arda’nın projeleriyle yapılmış olan bu Anıt mezarda Anadolu’nun her bir toprağından, her bir taşından izler görülür. Aynı zamanda tamamlanamamış bir eserdir. Çünkü o günün şartlarında bütçenin elverişsiz oluşu çatıdaki rölyefin yapılamamasına neden olmuştur…

Daha birçok ayrıntıyı sizlerle paylaşabilirim. Ama bizim ispata gereğimiz yok, görülen köy kılavuz istemez diye boşuna dememiş atalarımız. Hani dedim ya sözlerimin başında, biz birçok medeniyete, millete kapılarımızı açmışız diye. Aslında şimdi anlıyorum ki biz çok yanlış yapmışız. Kapılarımızı hiç açmayacakmışız. Bu kadar medeni olmak bize yakışmamış. Bir taraftan bir millete “ SADIK MİLLET” demişiz, bir taraftan kültürlere kapımızı açmışız. Sonuç ne? O sadık millet şu an bizim tarihimizi lekelemeye çalışıyor. Diğer kültürlerde bizim olanları almaya çalışıyor. Yani bizi yok etmeye çalışıyorlar.

Memik Dede görüyor musun, şu densizleri? Antep’ten kovduğumuz Fransızlar, şimdi bizleri karalayarak tarihimize dil uzatıyor. Öldü sanılan Faşizmi “medeni ülkelerinde, çağdaş ülkelerinde” tekrar hortlattılar. Dibimizdeki Yunanlılar, kokmuş nefeslerine bakmadan bizim ATAMIZA, ANITKABİRİMİZE sahip çıkmaya çalışıyorlar. Ve bütün bu olanlara rağmen hiç kimse gerekeni yapmıyor.

Memik Dede yetiş, senden başka sığınacak dalım kalmadı. Bunları ancak sen susturabilirsin. Demokrasi Meydanı’nda mı buluşalım, Anıtkabir’de mi buluşalım? Yalnız birini daha yanımıza almamız gerekiyor. Beştepe’ye de uğrayabilir miyiz?

<< Önceki || Sonraki >>

hilal haberhilal haber